ملت مبعوثه در جنگ نفی سبیل
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی، حجتالاسلام والمسلمین داوود مهدویزادگان، رئیس پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی، در یادداشتی با تبیین قاعده قرآنی «نفی سبیل» و نسبت آن با تحولات معاصر جهان اسلام، از «انبعاث الهی ملت ایران» برای مقابله با سلطه قدرتهای استکباری سخن گفته است.
وی با بررسی گونههای مختلف سلطه کفار بر جوامع اسلامی، معتقد است ملت ایران در چهار دهه اخیر به عنوان محور تحقق سنت الهی نفی سبیل و پیشگام مقابله با نظام سلطه در منطقه برگزیده شده است.
مشروح این یادداشت را در ادامه بخوانید:
ملت مبعوثه در جنگ نفی سبیل
حجت السلام و المسلمین داوود مهدوی زادگان، رئیس پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی
قرآن کریم می فرماید که خداوند برای کفار علیه مومنین راه سلطه و استیلاء قرار نداده است: « وَ لَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکافِرینَ عَلَى الْمُؤْمِنینَ سَبیلاً» (نساء: ١۴١). مفسرین درباره معنای نفی سبیل به تفصیل سخن گفته اند. چنانکه فقیهان نیز از این آیه شریفه قاعده فقهی « نفی سبیل » را استخراج کرده اند و مطابق آن هر گونه استیلاء و برتری کفار بر جامعه ایمانی را حرام دانسته اند. از جمله آنان امام خمینی ره است که این قاعده را اصول محکم حکومت اسلامی دانسته است:
« قرآن مىگوید هرگز خداى تبارک و تعالى سلطهاى براى غیر مُسْلم بر مُسْلم قرار نداده است. هرگز نباید یک همچو چیزى واقع بشود؛ یک تسلطى، یک راهى، حتى یک راه نباید پیدا بکند: لَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکافِرینَ عَلَى الْمُؤْمِنینَ سَبیلًا اصلًا راه نباید داشته باشند مشرکین؛ و این قدرتهاى فاسده راه نباید داشته باشند بر مسلمین(امام خمینی ١٣٨۵، صحیفه امام: ۴/ ٣١٧ ).
اما بر پایه استنباطات فقهی از این آیه شریفه و تجربه زیست سیاسی سه گونه از بارزترین مصداق سبیل را در اینجا می توان اشاره کرد:
١. سلطه سرزمینی
و آن در وقتی است که کفار و مشرکین بر بخش هایی از سرزمین مسلمانان مسلط شوند و یا پایگاه های نظامی تاسیس کنند. بطوری بواسطه آن پایگاه ها دیگر سرزمین های اسلامی مورد تهدید واقع شوند. مانند کشورهای عربی حوزه خلیج فارس که در آنها بیش از هفده پایگاه نظامی بزرگ آمریکایی تاسیس شده است. این کشورها با وجود چنین پایگاه های نظامی استقلال ملی خود را از دست داده اند و عملاً به مستعمره آمریکا تبدیل شده اند و قدرت تصمیم گیری مستقل و مطابق با منافع ملی ندارند.
٢. سلطه همجواری
و آن در جایی است که سرزمین مسلمانان به دلیل همجواری با سرزمین کفار یا زیر سلطه کفار مورد تهدید و تجاوز واقع می شود. چنانکه ایران اسلامی از ناحیه پایگاه های آمریکایی مستقر در کشورهای عربی حوزه خلیج فارس در دو جنگ دوازده روزه ( خرداد ١۴٠۴ ) و ( اسفند ١۴٠۴ ) مورد تهاجم و تجاوز نظامی قرار گرفته است و همچنان این تهاجم نظامی ادامه دارد. از این رو، این دسته از کشورهای عربی به مصداقی از سبیل استیلاء کفار بر جامعه ایمانی تبدیل شده اند.
٣. سلطه تکفیری/ نیابتی
و آن در جایی است که کفار مستقیماً برای استیلاء بر سرزمین های اسلامی وارد عمل نمی شود بلکه از طریق تحریک و پشتیبانی گروه ها و فرقه های سیاسی و تکفیری بر سرزمین مسلمانان استیلاء پیدا می کنند. این گروه ها با ایجاد آشوب و اغتشاش و تفرقه و تجزیه طلبی نقش مهمی در تضعیف انسجام و امنیت ملی کشورهای مسلمان دارند و به مثابه جاده صافکن سلطه ی استعمار عمل می کنند. فرقه ضاله منافقین در ایران و تکفیری های داعشی در شامات ایفاگر چنین نقشی هستند.
ممکن است که موارد دیگری نیز بر این صورت بندی راه ها و سبیل های سلطه کفار بر مومنین افزوده شود. لکن قدر متیقن استیلاء دشمن مسلمانان این سه گونه ای است که بیان شد. اکنون مهم آن است که مفهوم « وَ لَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ » را در اینجا معلوم سازیم. چون در یکصد و اندی سال گذشته از زمان برآمدن دولت های سکولار غربگرا در غرب آسیا سلطه کفار بر جامعه ایمانی مسلمانان پدید آمده است. برجسته ترین آن شکل گیری رژیم اشغالگر قدس در سرزمین فلسطین و یا سلطه ی آمریکایی صهیونی بر سرزمین اسلامی ایران در پیش از انقلاب اسلامی است. پس، پرسش مهم این است که اینکه قرآن کریم می فرماید خدا راه استیلاء ی کفار بر مومنین قرار نداده است به چه معنا است؟
نفی سبیل تکوینی و تشریعی
پاسخ این مساله مهم به اجمال آن است که انسداد راه سلطه کفار از سوی باری تعالی بر دو گونه اساسی نفی تشریعی و نفی تکوینی استوار است. نفی تشریعی حکم شرعی الهی است که مطابق آن مسلمین مکلف به دفع سلطه گری کفار و مشرکین از سرزمین های اسلامی شده اند. همه مسلمانان بویژه دولت های اسلامی مکلف به نفی سبیل کفار برای سلطه بر سرزمین های اسلامی هستند. چنانکه قاعده نفی سبیل در منابع فقهی اشاره به همین همین معنا دارد.
اما نفی تکوینی همان سنت الهی است که خود خداوند در عالم عین ورود می کند و اراده کفار و مشرکین بر تصرفات خارجی را بر هم می زند و همه نقشه های آنها را نقش بر آب می کند. قرآن کریم اشارات زیادی به این شکل از نفی سبیل تکوینی دارد. یک نمونه آن مغروق ساختن فرعون و لشکریانش در دریا است. و یا قرآن کریم کشته شدن کفار به دست مسلمانان در جنگ بدر را به خود خداوند نسبت می دهد و می فرماید این شما نبودید که بر دشمن تیر انداختید بلکه خدا بود که تیر اندازی کرد:« فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَ لكِنَّ اللهَ قَتَلَهُمْ وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللهَ رَمى » ( انفال: ١٧ ). امام خمینی ره شکست توطئه آمریکا به وسیله شن های صحرای طبس را اراده الهی می دانستند.
در واقع، در جنگ با کفار و مشرکین انبعاث الهی اتفاق افتاده است. بطوری که مردمی برای دفع شر کفار و مشرکین و مسدود ساختن راه سلطه آنها بر جامعه ایمانی مبعوث می شوند. بعثت ملت برای نفی سبیل کفار انبعاث الهی است. فرمایش رهبر شهید ره درباره مبعوث شدن ملت مستخرج از همین سنت الهی است: « چنانچه حادثهای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابلهی با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد.» ( بیانات رهبر شهید: ١٢/ ١١ / ۴٠۴ ).
اینکه خداوند از میان ملت های مسلمان کدام ملت را برای نفی سبیل کفار بر می گزیند مساله مهمی است. همانطور که در اشکال سه گانه استیلای کفار بر مسلمین بیان شد جهان اسلام در یکصد و اندی سال گذشته مطمع نظر سلطه گری غرب سکولار بوده است و در این راهبرد به موفقیت های زیادی رسیده اند. اما رخدادهای چهار دهه گذشته در منطقه تردیدی نمی گذارد که حضرت حق برای نفی سبیل کفار و مشرکین ( عالم سکولار ) ملت ایران را برگزیده است.
آغاز بعثت الهی مردم ایران با شروع نهضت امام خمینی ره و شکل گیری انقلاب اسلامی و برآمدن جمهوری اسلامی مبتنی بر اصل مترقی ولایت مطلقه فقیه بوده است. ملت ایران ابتدا با براندازی رژیم پهلوی سایه سلطه آمریکایی صهیونی را از خود دور کردند و اکنون برای نفی سلطه آنها و نجات مسلمانان منطقه مبعوث شده اند. خداوند اراده فرموده با انبعاث ملت ایران اتمام کننده نور خود باشد اگرچه کفار از این امر قدسی نا خرسند است. « وَ اللهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ » ( صف: ٨ ) إنشاء الله