خطای تقلیل منازعه به تحریم؛ مسئله اصلی، مهار هژمونی ایران در تنگه هرمز و محور مقاومت است
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی، دکتر روحالله سلگی معاون پژوهشی پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی در یادداشتی نوشت: نبرد سلحشورانه ایرانیان در برابر آمریکا و عقب راندن و متعاقبا فروپاشی هژمونی آمریکا نشان داد که بخش مهمی از محاسبات آمریکا و رژیم صهیونیستی درباره جمهوری اسلامی ایران با شکست مواجه شده است. پروژه جنگ برای ایجاد فروپاشی داخلی، تغییر موازنه سیاسی و تحمیل اراده غرب به ملت ایران، نهتنها به نتیجه نرسید بلکه به تقویت انسجام ملی و تثبیت اقتدار نظام انجامید.
نقطه عطف این ناکامی، انتخاب آیتالله سید مجتبی خامنهای به رهبری جمهوری اسلامی ایران بود؛ رخدادی که آخرین امید دشمنان برای دستاوردسازی سیاسی از جنگ و ایجاد خلأ قدرت در ایران را بر باد داد. استمرار آرام و مقتدرانه ساختار رهبری نشان داد که جمهوری اسلامی نهتنها از بحران عبور کرده، بلکه ظرفیت بازتولید قدرت و تداوم تاریخی خود را نیز حفظ کرده است.
از همین رو، آمریکا ناگزیر شد از رؤیای تغییر نظام و تغییر رهبری عقبنشینی کرده و راهبرد مهار قدرت ایران را در دستور کار قرار دهد.
در چنین شرایطی، تقلیل منازعه به موضوع رفع تحریمها یک خطای راهبردی است. تحریمها ابزار فشار هستند، نه مسئله اصلی. آنچه واشنگتن و تلآویو را نگران کرده، شکلگیری هژمونی فزاینده ایران در معادلات منطقهای است.
امروز دو مؤلفه قدرت، بیش از هر موضوع دیگری در کانون تقابل قرار دارد: نخست، جایگاه راهبردی ایران در تنگه هرمز و توان تأثیرگذاری بر امنیت انرژی جهان؛ و دوم، قدرت روزافزون محور مقاومت که افسانه برتری مطلق رژیم صهیونیستی را با چالش جدی مواجه کرده است. مسئله اصلی دشمن، چند میلیارد دلار دارایی بلوکهشده یا چند بند از یک توافق اقتصادی نیست؛ مسئله، شکسته شدن انحصار قدرت آمریکا و فرسایش هژمونی اسرائیل در غرب آسیاست.
بر این اساس، دیپلماسی جمهوری اسلامی نباید صرفاً به دنبال کاهش فشارهای اقتصادی باشد، بلکه باید بر تبدیل مؤلفههای قدرت ملی به دستاوردهای راهبردی متمرکز شود. طرح همزمان مسئله هستهای ایران در برابر زرادخانه هستهای اسرائیل و پیوند امنیت تنگه هرمز با رفع مؤثر تحریمها، میتواند بخشی از این راهبرد باشد.
واقعیت آن است که نبرد اصلی امروز نه بر سر تحریم، بلکه بر سر جایگاه ایران در نظم آینده منطقه است؛ نظمی که برخلاف خواست آمریکا و رژیم صهیونیستی، بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر قدرت ایران، محور مقاومت و اراده ملتهای مستقل در حال شکلگیری است.
