امتِ‌بیدار، کابوسِ‌استکبار

حسین سلطان محمدی در یادداشتی نوشت: تاریخ، میدانِ پرسه زدنِ تماشاگرانِ منفعل نیست؛ میدانِ «شدن» است. در پسِ پرده‌ی تحولاتِ عالم، نیرویی نهفته است که جوامع را از رکود به حرکت و از غفلت به بصیرت می‌کشاند. قرآن کریم، این جوهره‌ی پیش‌رونده را در کالبدِ «امت» تعریف می‌کند؛ نه به مثابهِ یک توده‌ی بی‌شکل، بلکه چونان «عقل جمعیِ تمدن‌ساز» که از بندِ انفعال رسته و به رسالتِ تاریخی خود واقف گشته است.خداوند متعال در آیه ۱۱۰ آل‌عمران، امتِ اسلامی را نه یک گروهِ قومی، که «بهترین امتِ برانگیخته برای ناس» می‌خواند. علامه طباطبایی با ژرف‌نگریِ خویش، «أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ» را نه خروجِ فیزیکی، که خروج از دایره‌ی انزوا و ورود به ساحتِ تأثیرگذاریِ جهانی معنا می‌کند. این «بعثتِ درونی»، پیامی روشن دارد: امتِ اسلامی از وضعیتِ «گیرندگیِ منفعل» به «کنشگریِ فعال» ارتقا یافته است.آیه ۱۰۴ آل‌عمران، سازوکارِ این تمدن‌سازی را ترسیم می‌کند: *«وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ...»*. تشکیلِ گروهی که «دعوت به خیر» را نه در کنجِ مساجد، بلکه در متنِ مناسباتِ سیاسی و اجتماعی فریاد می‌زند. اجتماعِ پرشور و میلیونیِ اخیرِ مردم، تجلیِ همین عقلِ جمعی است؛ روحی بزرگ در کالبدِ ملتی که با «امر به معروف و نهی از منکرِ» ساختاری، به جنگِ ظلمت می‌رود. وقتی یک ملت، «خیر» را در عدالتِ جهانی و «منکر» را در استبدادِ نظامِ سلطه (آمریکا و اسرائیل) تعریف می‌کند، دیگر زیر بارِ هیچ تحمیل و زوری کمر خم نمی‌کند. این امت، با عقلانیتِ برخاسته از ایمان، به بلوغی رسیده است که به جایِ هراس از هیمنه‌ی پوشالی استکبار، خود، هیمنه‌سازِ تاریخِ جدیدِ بشریت است.امتِ مبعوث، دیگر نظاره‌گرِ بازیِ قدرتمندان نیست، بلکه خود، ورق‌زننده‌ی کتابِ تقدیرِ تاریخ است.

همان‌طور که رهبرِ فرزانه انقلاب فرمودند، این «امتِ مبعوث» است که با تکیه بر ایمانِ راسخ و عقلانیتِ انقلابی، کار را تمام خواهد کرد. این گروهِ پیشرو، پیشرانِ تمدنی است که در آن، «معروف» نه یک شعار، بلکه استانداردی جهانی است و «نهی از منکر»، خطِ قرمزی است که هیچ مستکبری یارایِ عبور از آن را ندارد. آری، تاریخ در انتظارِ پایانِ نهایی است؛ پایانی که نه با معجزه، که با همتِ همین «عقلِ جمعیِ تمدن‌ساز» رقم خواهد خورد. این امت، نه تنها مقصد، که راه است؛ راهی که از ویرانه‌هایِ استکبار می‌گذرد و به طلوعِ خورشیدِ عدالت در پهنه‌ی گیتی ختم می‌شود. دست‌هایِ گره‌خورده‌ی این ملت، زنجیرهایِ اسارتِ تاریخ را فرو خواهد ریخت؛ چرا که آن‌کس که به خدا ایمان دارد و به رسالتِ جهانیِ خویش برانگیخته شده است، شکست‌ناپذیر است.