ما و فلسفه وجودی برانگیختگی حضور در خیابان

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی، حجت‌الاسلام دکتر داود مهدوی‌زادگان در یادداشتی با عنوان «ما و فلسفه وجودی برانگیختگی حضور در خیابان» به بررسی چرایی و معنای حضور خیابانی مردم در ماه‌های پس از آغاز جنگ تحمیلی سوم پرداخته و آن را فراتر از یک کنش سیاسی یا اجتماعی مقطعی، جلوه‌ای از برانگیختگی ملی در دفاع از دین و میهن می‌داند.

 او در این یادداشت، ضمن تأکید بر پیوند میان «میدان» و «خیابان»، به نقد روایت‌هایی می‌پردازد که می‌کوشند میان مردم حاضر در خیابان و دیگر بخش‌های جامعه شکاف ایجاد کنند. 

مهدوی‌زادگان سپس با تفکیک میان گروه‌های مختلفی که در این حضور خیابانی مشارکت نکرده‌اند، از ضرورت بازخوانی نسبت افراد با منافع و مصالح ملی و حفظ انسجام اجتماعی سخن می‌گوید. در ادامه، متن کامل این یادداشت را می‌خوانید.

ما و فلسفه وجودی برانگیختگی حضور در خیابان
حجت الاسلام دکتر داود مهدوی‌زادگان، رئیس پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی

نزدیک به یکصد و هفتاد روز از حضور سیاسی/ تاریخی مردم در خیابان با شروع جنگ تحمیلی سوم ( رمضان ) می گذرد. هر روز و شبی که بر کارنامه ملی این حضور باشکوه افزوده می شود بیشتر بر اهمیت فلسفه وجودی و وجه تاثیر گذاری آن پی می بریم. برای همین است که مخالفین و بدخواهان به شدت با آن مخالفند و به اشکال مختلف سعی در تضعیف این اراده ملی دارند. از جمله تلاش دارند این گمانه باطل را القاء کنند که این حرکت مردمی ملی نیست و خواست همه مردم نیست. پس لازم است که نظری به نسبت ما با فلسفه حضور خیابانی مردم انداخت تا راه بدخواهان برای ایجاد انشقاق در صفوف ملت بسته شود.

فلسفه حضور خیابانی ملت به فرموده امام شهید ایران برانگیختگی ملت در دفاع از اسلام و میهن است. چون دشمن آمریکایی صهیونی به قصد ریشه کنی اسلام انقلابی و تجزیه ایران و نابودی ریشه های تمدن ایرانی اسلامی و بلعیدن سرمایه ها و منابع مادی ایران در یک سال اخیر دو جنگ نابرابر را بر ملت تحمیل کرده است. ملت هم با هدف مقابله عملی با اهداف شوم دشمن بپا خاست و در حمایت از میدان رزم حضور خیابانی پیدا کرد. و بحمد الله با لطف الهی و توجهات بقیة الله الاعظم عج دشمن به کمک اتحاد میدان و خیابان شکست خورده است.

بنابر این، مسلماً بر انگیختگی ملت با چنین هدفی مقدس و ملی است. آیا هیچ عضوی از جامعه ایرانی وجود دارد که با این  هدف ملی همراه و همدل نباشد؟ هرگز! هیچ عضوی از جامعه ایرانی نیست که عرق دینی و ملی داشته باشد و با فلسفه حضور خیابانی مقابله با دشمن تروریست و غارتگر همدلی و هم سخنی نکند حتی برخی ها که به هر دلیلی توفیق حضور در خیابان ندارند. لذا اینکه گفته شود « جامعه فقط آنهایی نیستند که به خیابان می‌آیند » اهانتی است هم به آنهایی که به خیابان می آیند و هم به آنها که نمی آیند.

چون آنهایی که به خیابان می آیند آنهایی هستند که در کوچه و بازار تردد می‌کنند و دنبال روزی حلال هستند. و اتفاقاً  اینان همان بخش خدوم  و قلیل معونه جامعه هستند که بی هیچ منّت و انتظاری بار نظام اسلامی را بدوش می کشند ولی دولت های اقتدار گرای سیاست باز هیچگاه سعی نکرده اند آنها را ببینند و با انگ زدن های واهی چون تندرو و جنگ طلب همواره سعی در طرد و تقلیل اثر گذاری آنها در عرصه سیاست و نیز محروم ساختن شان از حتی زندگی معمولی را داشته اند.  

اما آنهایی که به خیابان نمی آیند از دو دسته هستند. یکی دسته ای است که دل به فلسفه دینی و ملی برانگیختگی ملت در خیابان ندارند. این دسته را نشاید که عضوی از جامعه دانست. چون هیچ عرق ملی صیانت از جامعه ندارند. همان کسانی که از دشمن یاری طلبیدند و برابر جنایات جنگی دشمن سکوت کردند و تا به امروز او را محکوم نکردند. اتفاقاً این دسته در کوچه و بازار تردد ندارند. چون از جماعت مرفهین بی درد هستند و دولت های غربگرای اقتدار گرا فقط همین جماعت غیر مردمی را می بیند.

اما دسته ای که به خیابان نمی آیند ولی با فلسفه وجودی حضور خیابانی همدل و همراه هستند. این دسته که مانند مردم اهل خیابان در کوچه و بازار تردد می‌کنند بخشی از جامعه هستند لکن در صف اول مبارزه با دشمنان جامعه قرار ندارند و باید افکار و اعمال خود را بازخوانی و اصلاح کنند. آحاد جامعه بویژه این دسته از جامعه در نسبت سنجی خود با اهداف مقدس و ملی می بایست منافع و مصالح شخصی و گرایش های حزبی و سیاسی و  علایق سلیقگی و گروهی و هیجانات فردی را کنار بگذارند و در عوض آن، باید در مبارزه با دشمنان دین و ملت اهداف و منافع و مصالح  ملی و نیز انسجام و اتحاد ملی را در نظر گیرند.

باید این دسته از جامعه که حضور خیابانی ندارند ولی با آن همدل هستند نسبت به  افتادن در دام گفته های سیاست بازان و بدخواهان تفرقه افکن  هشیار و مراقب باشند. چون جماعت بدخواه هیچ علقه و دغدغه ای نسبت به حقوق و مصالح و منافع ملی ندارند. تنها دغدغه آنها حفظ سلطه صاحبان نا مشروع زر و زور و رابطه وابستگی ایران به قدرت های استکباری است. لذا باید این دسته همدل از امروز عزم خود را برای حضور خیابانی جزم کرده در این جزم قصد قربت الهی کنند. مبادا که در آینده حسرت چنین حضور باشکوه تاریخی را بخوریم. انشاء الله       
٢٣ مرداد ۴٠۵