چگونه میتوان مشت گرهکرده ملت مبعوثه را باز کرد؟!
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی، حجت الاسلام و المسلمین دکتر داود مهدویزادگان رئیس پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی در یادداشتی با عنوان چگونه میتوان مشت گرهکرده ملت مبعوثه را باز کرد؟! به موضوع میانجیگری برخی کشورها در مذاکرات ایران و آمریکا پرداخت و نوشت: رهبر رشید انقلاب فرمودند که امام خامنهای (ره) با مشت گرهکرده به شهادت رسیدند. ملت مجاهد با الهام قدسی از نحوه شهادت امام شهید (ره)، بعثت انقلابی خود را در شام شهادت برای دفع و نابودی شرّ فرعونیان و یزیدیان زمان آغاز کرد. بهطوریکه مشت گرهکرده ملت مبعوثه تا به امروز که بیش از دویستوسی شب از عمر آن میگذرد، توانسته با پشتیبانی از میدان و حفاظت از خیابان (نماد مدنیت)، دشمن نابکار جنایتکار را ناکام و ناامید سازد. به فرموده امام شهید، دشمن خسته است، دشمن مرعوب و زبون است، دشمن از آینده ناامید است و تا پیروزی نهایی ملت مبعوثه راهی نمانده است.
اکنون دشمن آمریکایی ـ صهیونی که به قدرت بلامنازع جهان تبدیل شده است و به هر نقطهای از جهان چشم طمع بیفکند، بیآنکه با مقاومتی مواجه شود، بیدرنگ به آن سرزمین یورش میبرد و تصاحب میکند و کشتار به راه میاندازد، در جنگ تحمیلی علیه ایران عاجز و درمانده شده است که چرا ایرانیان سر تعظیم فرود نمیآورند و تسلیم نمیشوند؟ چرا در رسیدن به اهداف شوم تعیینشدهشان علیه ایران اسلامی ناکام ماندهاند؟!
دشمن اگرچه پیشرفت و توسعه قدرت نظامی جمهوری اسلامی را ناچیز تصور میکرد، ولی از این امر مهمتر، مسئله مقاومت و ایستادگی ملت است. مشت گرهکرده ملت، دشمن را متحیر خود کرده است. آنها آشکارا میبینند که چگونه این مشت آهنین از میدان حمایت میکند و نمیگذارد خط مقدم میدان رزم شکسته شود. عزم راسخ رزمندگان بر کوبیدن سنگرهای دشمن، بعد از ایمان به خدا، از همین حمایت مشت آهنین ملت سرچشمه گرفته است. بنابراین، طبیعی است که دشمن سعی در باز کردن این مشت مقدس دارد. چگونه و با چه ابزاری میتوان مشت گرهکرده ملت را باز کرد؟
دشمن اگر نتواند از طریق سختافزار زور، مشت گرهکرده را باز کند، از طریق نرمافزار قدرت وارد عمل میشود و آن عبارت از قصه پرغصه مذاکره است. او به مقوله مذاکره بهمثابه راهحلی برای ترک مخاصمه و پایان جنگ نگاه نمیکند که اگر چنین مینگریست، جنگ به راه نمیانداخت. پس اگر پیشنهاد مذاکره میدهد، برای رفع انسداد بهوجودآمده بر سر راه جنگی است که خود به راه انداخته است. او میخواهد با نرمافزار مذاکره، مشت گرهکرده ملت را که پشتیبان جدی میدان رزم و نبرد است، باز کند.
بنابراین، طرح مذاکره از سوی دشمن یا میانجیهای وابسته او در وضعیت کنونی، فقط برای عبور از بحران انسداد جنگی و تشدید تجاوز و تهاجم علیه ایران اسلامی است. طبیعی است که پذیرش راهکار مذاکره در شرایطی که دشمن با بحران انسداد و درماندگی مواجه شده، خدمت بزرگ به ملت مبعوثه نیست، بلکه کمک بزرگی است برای نجات دشمن و لاجرم استمرار وضعیت جنگی است. باید حاکمیت به پشتیبانی مشت گرهکرده ملت آنقدر گلوی دشمن را فشار دهد تا به این یقین برسد که درخواست مذاکره او نه برای عبور از بحران انسداد در جنگ، بلکه حقیقتاً برای پایان جنگ است. انشاءالله.