گفتگو با عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان تهران/ زنان ایرانی با الگوگیری از حضرت زینب(س)، نقش بی‌بدیلی در بعثت ملت ایران دارند
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی، پیرو پیام رهبر معظم انقلاب و در راستای دو پیام ایشان به مناسبت هفته دفاع مقدس و سالروز ولادت حضرت زینب(س)، خانم دکتر طاهره همیز عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان تهران، استاد مدعو دانشگاه الزهرا، عضو نهاد مقام معظم رهبری در دانشگاه، محقق و پژوهشگر در گفت‌وگویی با اشاره به پیام سرشار از انرژی، قدرت و صلابت حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای که با استعارات و کلمات زیبا همراه بود و به تعبیر ایشان جامعه را احیا می‌کند، به تبیین الگوی زینبی در صبر، شجاعت، شفقت و مسئولیت‌پذیری پرداخت و تأکید کرد حضرت زینب(س) در همان جلوه زنانه و ظرافت جسمانی که خداوند در آفرینش زن قرار داده است، با صلابت و شجاعت توانستند حماسه عاشورا را زنده نگه دارند.
وی با تشریح نقش بانوان و دختران ایرانی در بعثت بی‌بدیل ملت ایران و حضور میدانی و اجتماعی آنان در شهرها و روستاها، زنان را صحنه‌گردان خیابان‌ها و پیشگامان تبیین عملی و مقاومت در پشت خطوط جنگ سخت دانست. وی همچنین با استناد به پیام رهبری، پرستاران را نماد رحمت، امید و احیای روحی جامعه معرفی کرد و تکریم مقام و کرامت جامعه پرستاری، تأمین نیازهای مادی و ایجاد امنیت فکری و روحی آنان را وظیفه جامعه، دولت و قوای سه‌گانه خواند.
در ادامه این گفتگو را بخوانید:
*خانم همیز! بفرمایید پیام حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای چه ویژگی‌هایی داشت و چگونه الگوی زینبی را در میان بانوان جامعه امروز و نقش والای زنان در بعثت را تبیین می کند؟
پیام سرشار از انرژی، قدرت و صلابت حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای واقعاً جامعه را احیا می‌کند؛ مخصوصاً با استعارات و کلمات زیبایی که در پیام ایشان وجود دارد. ما از این پیام لذت می‌بریم و دعا می‌کنیم خداوند طول عمر با عزت به ایشان عنایت بفرماید. در بحث الگوی زینبی و نقش‌آفرینی بانوان ایران، ایشان نکته بسیار جالبی درباره حضرت زینب سلام‌الله‌علیها فرمودند که آن حضرت در همان جلوه زنانه و ظرافت جسمانی که خداوند در آفرینش برای زن قرار داده است، با صلابت و شجاعت توانستند حماسه عاشورا را زنده نگه دارند. این نکته بسیار مهمی است.
از این دیدگاه، وقتی به زینب کبری(س) می‌نگریم، می‌بینیم ایشان قدرتمندانه در برابر مردان مسلح خائن و قاتل مردان خویش، تا آن اندازه با صلابت و شجاعت ایستادند که آنان احساس ضعف کردند و مجبور شدند عذرخواهی کنند و بگویند ما قاتل حسین را می‌کشیم و شما را می‌فرستیم. سپس با کاروانی به تعبیر مجهز، با آبرو و کرامت، این عزیزان را از شام به مدینه فرستادند.
این حرکت حضرت زینب(س) چون متصل به قدرت خداوند جل‌جلاله و عزوجل و متصل به آن قدرت لایزال است، می‌بینیم زنی که به خدا متصل می‌شود، با این‌همه نزدیک به یک ماه در سفر اسارت و سختی بیابان‌ها بوده، داغ‌ها دیده و ناراحتی زنان و کودکان را مشاهده کرده است، وارد کاخ ظلم می‌شود، آن کاخ ویران می‌شود و ایشان با عزت از آنجا خارج می‌شوند. این نشان می‌دهد زنی که به خدا متصل باشد چه عزتی دارد. من خودم مقاله‌ای درباره زن در قصر داشتم؛ حدیث حضرت زینب (س)را با بلقیس در کاخ سلیمان مقایسه کرده بودم و دیدم در این مقایسه چیزهای زیبایی را می‌توان بررسی کرد.
نکته دوم درباره شخصیت حضرت زینب(س) پرستاری، شفقت و مسئولیت‌پذیری ایشان پس از دروس عاشورا است؛ درست فردای عاشورا در همراهی با زنان ستم‌دیده و داغداری که واقعاً جسم ظریف زنانه‌شان تحمل این همه مصیبت را نداشت. حضرت زینب کبری(س) آنان را قدرتمند کرد، همراهی نمود، توانشان را بالا برد، به جانشان آرامش داد و در بازگشت به مدینه از آنان حفاظت کرد. این‌ها الگوهای خوبی است که ما باید از وجود مقدس حضرت زینب کبری(س) ببینیم.
رهبر شهید بزرگوارمان جمله‌ای زیبا دارند« سبک زندگی خود را از قرآن استخراج کنید.» حضرت زینب کبری(س) واقعاً سبک این مبارزه را از قرآن کریم استخراج کرد؛ از آیه ۱۷3 و 174سوره آل‌عمران که می‌گوید وقتی به مردم گفته می‌شود همه علیه شما می‌جنگند و آماده شده‌اند شما را نابود کنند، آنان می‌گویند: حسب‌الله و نعم‌الوکیل. خداوند در آیه بعدی می‌گوید اینان را خدا نجات می‌دهد.
حضرت زینب کبری این آیه را استفاده کرد؛ آخرین واژه خطبه ایشان حسب‌الله و نعم‌الوکیل بوده است. سپس می‌بینیم دقیقاً همان قدرتی که خداوند اعلام کرده است، اگر شما این واژه را بگویید، ما آن را به حسنه، خیر، برکت و فضل بازمی‌گردانیم تا دیگر آسیبی به شما نرسد. این آیه بسیار قابل توجه است و اکنون نیز ما می‌توانیم از این آیه بسیار استفاده کنیم برای مبارزه با دشمن جهانی خود که همه، شرق و غرب، در مبارزه با اسلام هستند. مگر برخی کشورها که با ما به خاطر منافعی که دارند و الا به اسلام دل خوشی ندارند، به هر حال باید از آیات قرآن برای دریافت کمک‌های الهی تلاش کنیم.
*با توجه به پیام رهبری و تاکید ایشان بر نقش زنان در بعثت تاریخی ملت ایران، این مهم را چطور تبیین می فرمایید؟
در نقش زنان در بعثت تاریخی ملت ایران باید بگوییم اکنون حقیقتاً زنان صحنه‌گردان خیابان‌ها هستند و در جنگ جدیدی که اکنون در پیش داریم، زنان واقعاً قدرت‌نمایی کرده‌اند. همسر، خواهر و مادر شهدایی که در جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان با آنان گفت‌وگو می‌شود، چه صلابتی دارند و چه عزتی دارند؛ اصلاً احساس شکست نمی‌کنند، اصلاً احساس نمی‌کنند چه اتفاق بدی برایشان افتاده است، بلکه آن را به نیکی تفسیر می‌کنند.
همین نشان می‌دهد مقاومت این زنان به مردانی که اکنون زنده‌اند و شجاعانه حرکت می‌کنند، قدرت می‌بخشد و به آنان توان می‌دهد که با صلابت پیش بروند. خیالشان جمع است که اگر رفتند، زنی قدرتمند خانه را پر می‌کند و خللی به وجود نمی‌آید. حقیقتاً چنین است.
اکنون زنان ایرانی، به فرموده رهبر شهید بزرگوارمان (ره)، الگوی سوم زنان در نظام تاریخی هستند. الگوی اول زنان صدر اسلام؛ حضرت خدیجه کبری(س) که با بذل مال و جان خویش اسلام را حفظ کرد، حضرت زهرا(س) که از ولایت دفاع کرد، حضرت زینب (س) که از حماسه عاشورا دفاع کرد و زنان صدر اسلام. الگوی دوم زنان غرب هستند که متأسفانه دستاویز و وسیله عیاشی و تباهی برای خودشان هستند. و الگوی سوم، زنان ایران هستند که اکنون در جبهه‌های حق علیه باطل خوب می‌درخشند و واقعاً نقش بی‌بدیلی در بعثت ملت ایران دارند.
اگر زن در خانه ناملایمات داشته باشد و خانواده را تدارک نکند، چگونه مردان و فرزندان ما می‌توانند در خیابان‌ها حضور یابند و حماسه را حفظ کنند؟ این همه ایستادگی در میدان و خیابان، چندین ماه، پنج شش ماه که سر پا ایستاده‌اند، به خاطر همین همراهی زنان داخل خانه است که طوری تنظیم می‌کنند که فرزندان هم به درس و مشقشان برسند، هم شامشان را بخورند، هم برخیزند و در خیابان‌ها بیایند و بعد هم به موقع برگردند و دوباره برای فردای مدرسه‌شان و آقایان برای رفتن به سر کار تدارک شوند. واقعاً نقش زنان بسیار قابل تحسین است و مطمئناً خداوند تبارک و تعالی رحمت خود را بر آنان نازل خواهد کرد.
*رهبر معظم انقلاب به نقش پرستاران در جامعه در التیام روح و روان اشاره فرمودند بفرمایید پرستاران چگونه نماد رحمت، امید و احیای روحی جامعه هستند؟ و وظیفه جامعه و مسئولان در تکریم مقام و کرامت جامعه پرستاری چیست؟
در پیام مقام معظم رهبری حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای که می‌فرمایند پرستاران نماد رحمت، امید و احیای روحی جامعه هستند، واقعاً چنین اتفاقی افتاده و پرستاران کارهای بسیار با عظمتی انجام می‌دهند.
خودم به یاد دارم وقتی بر اثر حادثه‌ای عمل جراحی سنگینی داشتم، ۵۰ بخیه داخل و خارج در بدنم بود. چگونه آن پرستار با کمال ملایمت و صفای روحی، بدن ضعیف و نحیف مرا از تخت پایین می‌آورد و قدم به قدم راه می‌برد؛ هرگز فراموش نمی‌کنم. اگر تلاش او نبود، سنگینی این بدن را تحمل نمی‌کردم و هرگز نمی‌توانستم سر پا بایستم و سلامتی خود را باز یابم.
هنوز خودم نگاه می‌کنم و می‌گویم خداوند چگونه آن پرستار را نازنین و نرم کرد که با منی که بیمار بودم و خیلی با او همکاری نمی‌کردم و به او پاسخ مثبت نمی‌دادم، صبوری می‌کرد و به من کمک می‌کرد تا بتوانم سلامتی خود را به دست بیاورم و آن آلام روحی‌ام را التیام می‌داد.
واقعاً من همیشه می‌گویم پرستاران خلقت ویژه دارند؛ گویا خداوند برخی را به نام پرستار خلق کرده است. چرا؟ چون وضعیت بسیار ویژه‌ای دارند؛ چه از آقایان و چه از خانم‌ها. حتی در عمل جراحی همسرم پرستار مردی را دیدم که بسیار مشفقانه با همسرم کار می‌کرد تا او احساس خجالت و ناراحتی نداشته باشد در ضعف جسمانی‌اش و در رفع نیازهای جسمانی‌اش که باید به سلامتی حرکت می‌کرد. واقعاً پرستاران خلقت ویژه خداوند روی کره زمین هستند و ما از خداوند سپاسگزاریم که قلب رئوف، دست توانا و صبر و حوصله به این پرستاران می‌دهد تا بتوانند بیماران خودشان را به سوی سلامتی سوق دهند.
نکته بسیار قابل توجه در پیام رهبر عزیزمان این بود که وظیفه جامعه و همچنین مسئولان، تکریم مقام و کرامت جامعه پرستاری است. حقیقتاً نیازهای مادی آنان باید بررسی و برطرف شود و امنیت زندگی خودشان به آنان داده شود. وقتی پرستاری، چه آقا و چه خانم، در کنار خانواده خودش بتواند امنیت خاطر داشته باشد، آرامش داشته باشد و رفع نیازهای عادی زندگی‌اش برایش مانع ایجاد نکند، این وظیفه جامعه، دولت و قوای سه‌گانه است که طوری تدوین قانون کنند و طوری اجرای قانون کنند که بتوانند واقعاً امنیت فکری و روحی پرستاران را حفظ کنند.
ما هم باید به عنوان یک رسانه از آنان بخواهیم که مسئولیتشان را پیوسته یادآوری کنیم که در کنار تمام کارهایی که شما را مشغول می‌کند، مانند کارهای جنگ، حتماً سعی کنید جامعه پرستاری را در حاشیه‌ای امنیتی از جامعه حفظ کنید تا با آرامش خاطر بتوانند وظایف خودشان را انجام دهند.
هرچند اگر در جامعه به اینان رسیدگی هم نشود، ذاتاً این کارها را انجام می‌دهند، ولی به هر حال امنیت خاطر ندارند و این بسیار ضرر دارد برای جامعه و کسی این شغل را دیگر انتخاب نمی‌کند و جامعه دچار مشکل می‌شود.
بنابراین باید اینان را تقویت کنیم، باید حفاظت کنیم؛ باید هر سه قوه، مقننه، مجریه و قضائیه، قوانین را طوری تنظیم کنند برای آسایش و آرامش حتی زندگی مادی این عزیزان تا بتوانند وظایف سنگین خودشان را به ثمر برسانند.
